




Μια από τις χαρακτηριστικότερες παραδοσιακές συνήθειες της Σίφνου είναι τα πανηγύρια και το τελετουργικό τους.
Τα πανηγύρια στη Σίφνο γίνονται συνήθως την παραμονή της ονομαστικής εορτής το απόγευμα. Υπάρχουν όμως και πανηγύρια που γίνονται ανήμερα, νωρίς το πρωί. Οι πιστοί παρακολουθούν τον Εσπερινό και μετά την αρτοκλασία τρώνε όλοι μαζί στις παραδοσιακές «τράπεζες» που θυμίζουν τις πρωτοχριστιανικές Αγάπες. Το δείπνο περιλαμβάνει ρεβυθάδα και αρνάκι κοκκινιστό με πατάτες ή μακαρόνια (ή μπακαλιάρο με λάχανο σαλάτα αν το πανηγύρι συμπίπτει με περίοδο νηστείας), όλα μαγειρεμένα σε «πανωστριές» (υπερυψωμένα τζάκια). Απ’ το τραπέζι δεν λείπει το κρασί και η παραδοσιακή μουσική (τακίμι αποτελούμενο από βιολί και λαούτο). Οι τράπεζες στρώνονται ξανά και ξανά ώσπου να φάνε όλοι οι παρευρισκόμενοι. Τραγούδια και χοροί πολλές φορές συνεχίζονται μέχρι το πρωί. Τα έξοδα του πανηγυριού αναλαμβάνει ο «πανηγυράς» ή οι «πανηγυράδες» αν πρόκειται για «αδελφάτο» και περιλαμβάνουν τον καθαρισμό και το άσπρισμα της εκκλησίας για το πανηγύρι, τα φαγητά, το μαγείρεμα, το κρασί, την αμοιβή των ιερέων και των ψαλτών, των μουσικών, όλα. Σε αντάλλαγμα ο «πανηγυράς» κρατάει στο σπίτι του την εικόνα του Αγίου όλο το χρόνο και την ημέρα του πανηγυριού την μεταφέρει στην εκκλησία με ειδικό τελετουργικό συνοδεία ιερέα και πιστών. Την επόμενη χρονιά κάποιος άλλος παίρνει την εικόνα και αναλαμβάνει τα έξοδα του πανηγυριού. Η συνήθεια αυτή είναι τόσο δημοφιλής που σε κάποιες εκκλησίες υπάρχουν «λίστες αναμονής» για χρόνια. Υπάρχουν πανηγύρια σε όλη τη διάρκεια του χρόνου αλλά τα περισσότερα και τα πιο επιτυχημένα είναι από το φθινόπωρο έως την άνοιξη και συνήθως σε απομακρυσμένες περιοχές.
Μεγαλύτερο πανηγύρι απ’ όλα είναι αυτό της πολιούχου του νησιού Παναγίας Χρυσοπηγής που γιορτάζεται της Αναλήψεως με πολύ κόσμο απ όλο το νησί και όχι μόνο.
Την παραμονή το απόγευμα η θαυματουργή εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής «σηκώνεται» από το σπίτι του «πανηγυρά» και οι πανηγυράδες με τον ιερό κλήρο και τους πιστούς κατευθύνονται στον Ι. Ν. του Αγίου Γεωργίου στις Καμάρες όπου τελείται παράκληση. Έπειτα ο «πανηγυράς» με την εικόνα και τον ιερό κλήρο επιβιβάζονται στο πλοίο της γραμμής που κάθε τέτοια μέρα προσθέτει και τον ιερό Βράχο της Χρυσοπηγής στο δρομολόγιο του από τον Πειραιά. Το πλοίο δεν μεταφέρει πιστούς λόγω της επικινδυνότητας της αποβίβασης και οι πιστοί, ντόπιοι και επισκέπτες, κατευθύνονται οδικώς στη Χρυσοπηγή όπου γίνεται πανηγυρική υποδοχή της εικόνας καθώς μπάντα του Λιμενικού Σώματος αποδίδει τιμές. Αμέσως μετά τελείται Μέγας Εόρτιος Πολυαρχιερατικός Εσπερινός. Ακολουθεί Δείπνο (Τράπεζα Αγάπης), Παράκληση και ιερά Αγρυπνία. Ανήμερα της Αναλήψεως, η εικόνα μεταφέρεται με καΐκι στα Σεράλια του Κάστρου απ’ όπου αρχίζει η λιτάνευσή της στους κεντρικούς οικισμούς του νησιού. Καταλήγει στο Μητροπολιτικό Ναό του Αγ. Σπυρίδωνος στην Απολλωνία απ΄ όπου την παραλαμβάνει ο πανηγυράς της επόμενης χρονιάς.
Κάποια από τα παραδοσιακά πανηγύρια ( με φαγητό & Σιφναίικη Μουσική) που γιορτάζονται κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου είναι: